Selectief eetpatroon bij je kind. Gaat dat vanzelf over?!

Geschreven door: Tanisha Pahladsingh

omslag blog 16 4 2021

“Mijn dochter eet maar twee voedingsmiddelen per dag, banaan en pannenkoek”. Dit vertelde een moeder ons tijdens het spreekuur. Of ze tekorten had aan noodzakelijke vitamines en mineralen?

DSM-5
In de DSM-5, de standaard voor psychiatrische aandoeningen, zijn verschillende eetstoornissen zoals anorexia en boulimia nervosa beschreven. De restrictieve vorm van eetinname ARFID (vermijdende/restrictieve voedselinname stoornis) is hier sinds 2013 aan toegevoegd. Hoe vaak het voorkomt is nog onduidelijk. Het komt al op jonge leeftijd voor en komt vaak voor in combinatie met autisme, een angststoornis, na een vervelende ervaring bij een voedselallergie, vergrote amandelen, geen hongergevoel  en in combinatie met overgewicht en ondergewicht. Het kan tijdelijk zijn, maar als het op jonge leeftijd ontstaat, ontwikkelt het eetpatroon zich zelden normaal.

Kenmerken ARFID
Kenmerken van ARFID zijn dat je kind voedingsmiddelen vermijd of er te weinig van inneemt vanwege een bepaalde smaak, kleur en geur en/of angst om voedsel door te slikken. Het praten over eten kan al angst oproepen. Het gewicht kan te hoog of te laag zijn. Ze eten vaak wel een normale range aan producten, echter er wordt te weinig van ingenomen door gebrek aan interesse of plezier dat aan eten gewoonlijk wordt beleefd. Angst voor gewichtstoename of een slecht zelfbeeld speelt geen rol, in tegenstelling tot bij boulimia en anorexia nervosa.

De rol van de ouders
Een slecht etend kind geeft altijd stress tijdens de maaltijden. Van eten moet genoten worden, al pratend je bordje leegeten. Ouders staan vaak machteloos, omdat ze alles uit de kast halen om hun kindje goed te laten eten. Zij hebben geen schuld aan het verstoord eetgedrag, het heeft niet te maken met opvoedingsvaardigheden. Negatieve ervaringen bij het kind op het gebied van voeden en voeding activeren het vermijdingsgedrag met betrekking tot bepaalde voeding. Het zijn vaak kinderen met een sterke eigen wil, ze zijn wat minder flexibel, hebben veel behoefte aan duidelijkheid en hebben een hoge mate van zelfregie. Ouders willen de dagelijkse tafelstrijd vermijden, en er wordt – heel begrijpelijk- gekozen voor voorkeursvoedsel. Ook opa’s en oma’s en verdere familie en vrienden zeggen weleens: “geef hem maar een weekje aan mij, dan eet hij na een week alles weer”. Dit vergroot enkel het schuldgevoel waar ouders mee kampen, terwijl het niet aan hen ligt.

Huisarts en consultatiebureau
Als je de huisarts of consultatiebureau om een oplossing vraagt, wordt er meestal direct gekeken naar verandering van voeding of fles, echter het is beter te kijken naar het eetgedrag en de reden van voedselweigering.

Welke aanpak kun je kiezen?
Overleg met je huisarts om de overbelasting van het slecht eten van je kindje eraf te halen door bijvoorbeeld een maatschappelijk werkende te raadplegen. Of wellicht een psycholoog, thuis in eetproblematiek. Daarnaast kun je een diëtist, gespecialiseerd in eetproblematiek vragen te onderzoeken of de dagelijkse inname van eten en drinken toereikend is.

Gespecialiseerd centrum
Je kunt kijken naar een gespecialiseerde behandeling in een eet team. Een goed voorbeeld hiervan is de SeysCentra in verschillende steden in Nederland.

Tijdens de behandeling wordt o.a. eten voor kinderen neergezet, zodat ze er aan kunnen wennen. Wordt een voedingsmiddel met de lippen aangeraakt. Stapje voor stapje op weg naar een gevarieerd dagmenu.

Berdien van Wezel is gesprecialiseerd in eetstoornissen. Heb je een vraag, bericht ons.

contact@gezondlevendietisten.nl

Ook interessant om te lezen

omslag blog 29 6 21

Wat is Intermittent Fasting?

Intermittent fasting is geen speciaal dieet.Het is een andere manier van het indelen van je eetpatroon.Met intermittent fasting eet je binnen bepaalde tijden en daarbuiten

Lees verder »

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *